Беларускія прыказкі

Як гукнеш, так і адгукнецца. Як людзі, так і мы. Што людзям, то і нам. Што міру, то й бабінаму сыну. Папаў у вараны - крычы, як яны. І...

Жаласнікаў многа, ды памагчы нікога. Як чужыяжалкуюць, людзі не чуюць. Многа паслугачых, ды мала памагачых. На гатовае памагачоў шмат. ...

Мы з табою, як рыбка з вадою: ты ў ваду, а я над табою. Адным гарохам падзеліцца. Абы добра гадзіна, то прыяцеляў шмат будзе. Каля поўна...

Свет не без добрх людзей. Каб не добрыя людзі, так бы загінуў. Дзесяць аднаго спамогуць, а адзін дзесяцёх не  спаможа, а сам сябе згубіць...

Не тое праўда, што праўда, а тое, што людзі гавораць. Іншая рада - горш, як здрада. Добрая слава лепш за багацце. Людская пахвала, што м...

У лесе людзі дзічаюць, а ў людзях людняюць. Што ў людзях вядзецца, то і ў нас не мінецца. Там добра рада, дзе шчыра парада. Наўчаць людз...

Ідзі з людзьмі, то не згубішся. Аўдзей бардзей паміж людзей. Прамеж людзей і ён чалавек. Конь да каня, маладзец да малайца. З галавою н...

Грамада - вялікі чалавек. У грамадзе і рай і мука. Людзі без людзей быць не могуць. Моцны статак чарадою, а людзі - грамадою. Без людзе...

Дзеля дружбы цыган павесіўся. Жывуць у такой дружбе, што вада не размые і свіння не разрые. Іх прыязні сам чорт не разарве. Малое - ц...