Беларускія прыказкі

 

Дзе ні мах, то ўсё бяда па зубах. Бяда ды мука - тая ж навука. Бяда ў хату - прападзе і багаты. Бяда розуму вучыць. Бяда вымучыць і выв...

Не адно ліха, дык другое. Бяда не бывае адна: калі яна ходзіць, усю радню з сабой водзійь. Бяда па бядзе, як па нітачцы, ідзе. Бяда ды х...

Дзяды не зналі бяды; насталі ўнукі, набяруцца мукі. Бяда не раве ды спаць не дае. Бяда не дуда, пішчыць ды не грае. На ўсякую бяду не на...

Як гукнеш, так і адгукнецца. Як людзі, так і мы. Што людзям, то і нам. Што міру, то й бабінаму сыну. Папаў у вараны - крычы, як яны. І...

Жаласнікаў многа, ды памагчы нікога. Як чужыяжалкуюць, людзі не чуюць. Многа паслугачых, ды мала памагачых. На гатовае памагачоў шмат. ...

Свет не без добрх людзей. Каб не добрыя людзі, так бы загінуў. Дзесяць аднаго спамогуць, а адзін дзесяцёх не  спаможа, а сам сябе згубіць...

Хто з кім прыстаецца, то і сам такім стаецца. Адзін другога даводзіць да ліхога. Не люба - не знайся, не хош - не вадзіся. Няхай бог кры...

Праўдзіва прыязнасць ніколі не ўмрэ. Хто мала жадае, тоц многа мае: калі не багацце, то прыяцеляў. Хоць маё прападзе, учыню дружбу. Н...

Каму астрог, а каму пірог. Свой суд кароткі. Самасуд - не суд. Пан і тады праў, як чорт сведак маў. Калі карман сух, тады і суд глух. ...