Прыказкі пра сяброўства 6

Хто з кім прыстаецца, то і сам такім стаецца.
Адзін другога даводзіць да ліхога.
Не люба - не знайся, не хош - не вадзіся.
Няхай бог крые ад дурнога друга.
Разумны вораг лепш за дурнога друга.
Не карай, божа, нічым, як другам ліхім.
Для друга няма круга.
У шчасці шмат прыяцеляў, а ў няшчасці няма нікога.
Усе сябры да пары.

Прыказкі пра сяброўства 5

Дзеля дружбы цыган павесіўся.
Жывуць у такой дружбе, што вада не размые і свіння не разрые.
Іх прыязні сам чорт не разарве.
Малое - цалое, вялікае - папалам.
І службу служы, і сябру дапамажы.
Бліжні друг лепшы дальніх двух.
Не май сто коп, а май сто сяброў.
Жыві добра з людзьмі: з добрымі для дабросці, а з ліхімі для злосці.

Прыказкі пра сяброўства 4

Праўдзіва прыязнасць ніколі не ўмрэ.
Хто мала жадае, тоц многа мае: калі не багацце, то прыяцеляў.
Хоць маё прападзе, учыню дружбу.
Нядарам сябар кажа.
У няшчасці прыяцеля пазнаць.
Шукай сябе сябра ў бядзе.
Не тады, калі салодка, а тады, калі горка прыяцель патрэбен.
Хто ў бядзе і ў вялікім няшчасці не быў, той і праўдзівых прыяцеляў не знае.
Ой, дружба, дружба, цяжкая твая служба.

Прыказкі пра гасціннасць 2

Госця вясною частуюць мядком, а ўвосень – малачком.
Добры той госць, які гасцюе нядоўга.
У гасцях добра, а дома лепей.

Добраму госцю вароты самі расчыняюцца. 

Прыглядай гасцей, каб хадзілі часцей.

Пара гасцям і меру ведаць.

Хлеб на стале, рукі свае, адрэж ды еш.

Прымі падарожнага - сам будзеш у дарозе.

Прыказкі пра гасціннасць

Госць першы дзень – золата, другі – серабро, а трэці – медзь, хоць і дадому едзь.
Госць гаспадару не ўказчык.
Па абедзе госць едзе.
Добры той госць, які гасцюе нядоўга.
У гасцях еш хоць расперажыся, але ў кішэню не хавай.
У гасцінах за яду астатні прымайся, а першы пераставай.
Прысядзь: госцем будзеш.
Сядзь у нас – госцем будзеш.
Чым багаты, тым і рады.

Прыказкі і прымаўкі Жыткаўшчыны 3

Шануй старога, як дзіця малое.
Як дачакаўся свайго хлеба, дык бацька не трэба.
Тады маці была міла, як на руках насіла.
Не піў бы, не еў бы, усё на жонку глядзеў бы.
Замуж выйсці трэба знаць, позна легчы, рана ўстаць.
Чорт не адны лапці стаптаў, пакуль пару сабраў.
Хто любіць, той і прыгалубіць.
Няма худшай кары, як жыць без пары.
Кожная пачвара мае сваю пару.
З вялікіх перабораў засталіся толькі лапці ды аборы.

Прыказкі і прымаўкі пра сяброўства 3

Ёсць піражкі - будуць і дружкі.
Добрыя сябры час крадуць.
Калі хочаш пазбавіцца сябра, пазыч яму грошы.
Лепш за маці сябра не знойдзеш.
Хто сяброў мае, той бяды не баіцца.
Сказаў праўду - страціў сябра.
Спрабуй золата агнём, а сябра - грашыма.
Каля чаго патрэшся, таго і сам набярэшся.
З сабакам спаў - з блыхамі ўстаў.

Прыказкі і прымаўкі Жыткаўшчыны 2

Маці сама не з'есць, а дзяцей накорміць.
Твае дзеці, табе і глядзеці.
У каго матка, у таго галоўка гладка.
Даў Бог дзеці, ды няма, дзе падзеці.
Ніхто не ведае, як сірата абедае.
Бацькоў любі, старых паважай.
Усе бачаць, як сірата скача, але ніхто не бачыць, як яна плача.
Як сіраце жаніцца, дык і дзень кароткі.
Сіратою жыць, слёзы ліць.

Прыказкі і прымаўкі Жыткаўшчыны

Дужы і багаты рэдка вінаваты.
Каму жыццё, а беднаму селяніну выццё.
Сялянскія прыборы - лапці ды аборы.
Гаспадыня, твая рэч - глядзець у печ.
Курыца не птушка, нявеста не дачушка.
Дзяцей як бобу, а хлеба ні дробу.
Бяда без дзяцей, але ж бяда і з дзецьмі.
Прымацкі хлеб сабацкі.

Прыказкі пра прыказкі

Без прыказкі і з лаўкі не зваліцца.

На ўсё знойдзецца прыказка.

Прыказка як прывязка: і так добра, і так спатрэбіцца.

Рынуў прымаўкаю, як граззю ў вочы.

Сказаў казку з прыказкаю.

Умелая прыказка, як пры мяшку прывязка.

У прыказцы – праўда святая.

У прыказкі вялікія крылы.