Прыказкі пра жыццё

Кожнаму жыццё мілае.
Жывому на ўме жывое.
Наша жыццё няздумана, няспытана, нясказана.
Жывы нажыве.
Век зжыць - не мех сшыць.
Век пражыць - не пальцам пераківаць.
Як пражывеш, так і праслывеш.
Век пражыць - не кашулю пашыць.
Жыццё пражыць - не поле перайсці.
Жыццё пражыць - не песеньку спець.

Пра жарты, байкі, песні 2

На ўсё свае песні: на вяселлі - вясельныя, на хрысцінах - хрысцінныя, на хаўтурах - хаўтурныя.

Не ўсё тое праўда, што ў байках кажуць.

Няма байкі без праўды.

Падшуткуе так, што і камар носа не падточыць.

Раз не было песень, то і не было вяселля.

Якая птушка - такі і галасок.

Прыказкі пра прыказкі 2

Добрая пасловіца ў вочы колецца.
Здаўся на прыказкі, бы сабачая скура на прывязкі.
Сказаў прыказку, як цвіком прабіў.
Старая ўжо гэта показка.
У прыказцы-прымаўцы - праўда святая.
Гэта пагаворка з бабінага падворка.

Пра жарты, байкі, песні

Байка без канца, як кабыла без хваста.
Байка з камара вырасце на вала.
Без песні - хоць трэсні.
Дзе жарцік, дзе дубчык, а дзе - і абодва.
Жарт месца мае.
Жарты і да бяды даводзяць.
З мора вады не выпіць, з песні слова не выкінуць.
З песні слова не выкінеш.
З песні слова не выкінеш, а плачучы - рота не паправіш.
Калі не спявалі, то і не весяліліся.

Савецкія прыказкі пра калгас 2

Хваляць - заткні вушы, крытыкуюць - слухай.
Вучы народ, вучыся і ў народа.
Цяпер без навукі і каровы не дояць.
Граматнаму быць - па-новаму жыць.
Не тое багацце, што цесць з цешчаю давалі, а тое, што маладыя самі нажывалі.
У даяркі малако ў руцэ, а ў каровы на языку.
Гультаю ўдарнік не напарнік.

Савецкія прыказкі пра калгас

Трактар у полі - хлеба ўволю.
Пасееш машынаю - хлеба збярэш асьмінаю.
Не той зямлі гаспадар, хто па ёй ходзіць, а той, хто па ёй трактар водзіць.
Калі хочаш, каб быў ураджай, агратэхніку павышай.
Вясна красна кветкамі, а калгас - палеткамі.
Той брыгадзір прыгож, у каго ўраджай харош.
Які брыгадзір, такая і брыгада.
Не хваліся, план складаючы, пахваліся, год канчаючы.

Прыказкі пра п'янства 3

Дзе п'ецца, там і льецца.
Гарэлка весяліць, ды ад яе галава баліць.
Ён у гарэлцы мок бы.
Для п'яніцы і кропелька дорага.
Дружбе чарачка не шкодзіць, а бутлі дружбу загубяць.
Гаспадар у карчме п'е і скача, а гаспадыня дома з дзецьмі плача.
Дапіўся да статка - не ўбачыш і астатка.
Гіблы не скваркі а чаркі чакае.
Да касцёла дарога крывая, а да карчмы простая.
Ён сёння з свіннёю.

Прыказкі пра п'янства 2

Аб першую чарку ёсць спрэчка, аб пятую няма.
Бяжыць, як шавец да карчмы.
Галодны пра хлеб, а п'яны пра хмель.
"Будзь здароў, будзь здароў!" - ды з лаўкі далоў.
Ад водкі розум кароткі.
Быў у касцёле, дзе чаркамі звоняць.
Ад гарэлкі розум мелкі.
Ад п'янага сам Бог уцякаў.
Бачыш, дружа, як гарую: з аднае карчмы ды ў другую.

Прыказкі пра курэнне

Крукам нос у губы ўрос.
Табаку курыць - здароўе губіць.
Ён майстар кручок загнуць.
Хто курыць, таго да пекла тураць, а хто нюхае, той сам да пекла трухае.
Адно разарэнне - ні табакі, ні курэння.
Убірайцеся з абразамі, бо я прыйшоў з табаком.
Кабак ды табак - старыя суседзі.

Прыказкі пра слова і пляткарства

Гаварылі за вочы, гаварыце ў вочы.
Губа ні ў каго не замкнёна.
За запытанне не страціш ні абеду, ні снядання.
Добрае слаўцо лепш, чым піўцо.
Кінуў слаўком, як пярком.
За язык ніхто не цягне.
І гэта слова не мякіна.
Не ўсякаму слову вер.
Кайся, не кайся: выпусціў слоўца - не вернеш.
Не частуй мяне ні піўцом, ні вінцом, а прывітай мяне шчыранькім слаўцом.
Сказана - свята.
Сказанага слова ніхто за хвост не зловіць.