Прыказкі пра танцы 2

Як я захачу, то і на гуліцы паскачу.
Гэтаму танцу не будзе канцу.
Надзела вянок і пайшла ў танок.
Як да жніва, то ледва жыва, а як да танцу, то "мой каханцу".
Танцуй, Зося, як прыйшлося.
Калі шанцуе, то і Філімон танцуе.
Танцуй, танцуй, ды й пакланісь.
Танцаваў, ланцаваў, ды і не пакланіўся.
П'юць да пасінення, танцуюць да адурэння.
Ноч танцаваць, а днём спаць.
Ад музыкі і танцы.

Прыказкі пра танцы

Танец - не работа, хто не ўмее - сарамота.
Абы ўмела танчыць, а гора дзелу наўчыць.
Нітку ў берда не ўвядзе, а ў танку першая ідзею
Танцуй, Панцялей, не шкадуй лапцей.
Узяліся ў бокі і пайшлі ў скокі.
Хоць у кармане пуста, але ногі сыплюць густа.
Часам плачаш, часам скачаш.
Хоць бяда ў камяніцы, абы гоц на вуліцы.

Пра жарты, байкі, песні 2

На ўсё свае песні: на вяселлі - вясельныя, на хрысцінах - хрысцінныя, на хаўтурах - хаўтурныя.

Не ўсё тое праўда, што ў байках кажуць.

Няма байкі без праўды.

Падшуткуе так, што і камар носа не падточыць.

Раз не было песень, то і не было вяселля.

Якая птушка - такі і галасок.

Прыказкі пра прыказкі 2

Добрая пасловіца ў вочы колецца.
Здаўся на прыказкі, бы сабачая скура на прывязкі.
Сказаў прыказку, як цвіком прабіў.
Старая ўжо гэта показка.
У прыказцы-прымаўцы - праўда святая.
Гэта пагаворка з бабінага падворка.

Пра жарты, байкі, песні

Байка без канца, як кабыла без хваста.
Байка з камара вырасце на вала.
Без песні - хоць трэсні.
Дзе жарцік, дзе дубчык, а дзе - і абодва.
Жарт месца мае.
Жарты і да бяды даводзяць.
З мора вады не выпіць, з песні слова не выкінуць.
З песні слова не выкінеш.
З песні слова не выкінеш, а плачучы - рота не паправіш.
Калі не спявалі, то і не весяліліся.

Прыказкі і прымаўкі Жыткаўшчыны 3

Шануй старога, як дзіця малое.
Як дачакаўся свайго хлеба, дык бацька не трэба.
Тады маці была міла, як на руках насіла.
Не піў бы, не еў бы, усё на жонку глядзеў бы.
Замуж выйсці трэба знаць, позна легчы, рана ўстаць.
Чорт не адны лапці стаптаў, пакуль пару сабраў.
Хто любіць, той і прыгалубіць.
Няма худшай кары, як жыць без пары.
Кожная пачвара мае сваю пару.
З вялікіх перабораў засталіся толькі лапці ды аборы.

Прыказкі і прымаўкі Жыткаўшчыны 2

Маці сама не з'есць, а дзяцей накорміць.
Твае дзеці, табе і глядзеці.
У каго матка, у таго галоўка гладка.
Даў Бог дзеці, ды няма, дзе падзеці.
Ніхто не ведае, як сірата абедае.
Бацькоў любі, старых паважай.
Усе бачаць, як сірата скача, але ніхто не бачыць, як яна плача.
Як сіраце жаніцца, дык і дзень кароткі.
Сіратою жыць, слёзы ліць.

Прыказкі і прымаўкі Жыткаўшчыны

Дужы і багаты рэдка вінаваты.
Каму жыццё, а беднаму селяніну выццё.
Сялянскія прыборы - лапці ды аборы.
Гаспадыня, твая рэч - глядзець у печ.
Курыца не птушка, нявеста не дачушка.
Дзяцей як бобу, а хлеба ні дробу.
Бяда без дзяцей, але ж бяда і з дзецьмі.
Прымацкі хлеб сабацкі.

Прыказкі пра прыказкі

Без прыказкі і з лаўкі не зваліцца.

На ўсё знойдзецца прыказка.

Прыказка як прывязка: і так добра, і так спатрэбіцца.

Рынуў прымаўкаю, як граззю ў вочы.

Сказаў казку з прыказкаю.

Умелая прыказка, як пры мяшку прывязка.

У прыказцы – праўда святая.

У прыказкі вялікія крылы.

Пра народныя песні

з сайта http://www.usebelarusy.by/ 

У дурнога салаўя і дурная песня.
З песняй і праца спорыцца.
Хутка песня пяецца, ды не хутка складзецца.
Салаўя байкамі не кормяць.
Нашча і песня не пяецца.
Пець добра разам, а гаварыць розна.
Песня без канца, як кабыла без хваста.
Якая птушка, такая і песня.

Загадкі і песні

з сайта http://www.hotimsk.by/

Загадаў загадку, што раскусіць цяжка.
Загадаў загадку, аж самому гадка.
Дзе праца, там і песня.
Слёз не пераплачаш, песень не перапяеш.
Якая песня, такая заплата.
З песні слова не выкінеш.

Відэа "Беларускія прымаўкі"

З некаторымі беларускімі прыказкамі вы можаце пазнаёміцца ў гэтым відэа, зробленым на студыі "Беларусьфільм".