Гульня "Прыказкі пра навуку"

Прыказкі пра школу і веды

Азбука - да навукі драбіны.
Спачатку аз ды букі, а тады ўжо да навукі.
Вучыўся два разы, а не цяміць, што за букі ды азы.
Навука - вялікая моц.
Настаўніка і дрэва пазнаюць па пладах.
Навука лепш за багацце.
Найлепшая школа - само жыццё.
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
Вырас, а розуму не вынес.
Не навучыць школа, дык навучыць ахвота.
Школа вучнямі багата.
Школа настаўнікамі славіцца.
Настаўнік у школе што сейбіт у полі.

Прыказкі пра навуку, розум, школу 5

Веды шмат месца не займаюць.
Найлепшая школа - само жыццё.
Без навукі нічога не прыйдзе ў рукі.
Вучню - поспех, настаўніку - радасць.
Настаўнік у школе - сейбіт у полі.
Па вучнях і пра настаўніка думаюць.
Недавучаны горай за нявучанага.
Не кожны, хто партфель носіць, разумны.
Не кожны, хто многа чытае, многа ведае.
Мудры, ды на шкоду.
Не кручаны - не рэмень, не вучаны - не чалавек.

Прыказкі пра навуку, розум, школу 3

Дурная галава з клопату балець не будзе.
Шануй настаўніка, як бацьку роднага.
З разумным пагаворыш - розуму набярэшся, а з дурнем - і апошні страціш.
І вялізны дом з малой цагліны будуецца.
Пісьменны бачыць уначы болей, як непісьменны ўдзень.
Калі нос задзіраецца, галава не разумнее.
Кожная галава свой розум мае.
Кожны свайго розуму пробуе.
Лепш з разумным згубіць, чым з дурнем знайсці.
Не кожны, хто вучыць, сам умее.
Здабудзеш асвету - пабачыш болей свету.

Прыказкі пра навуку і адукацыю

У каго веды, у таго сіла.
Свет ясны ад сонца, а чалавек - ад навукі.
Хто навуку паважае, той заўсёды з ураджаем.
Хто ад усім пытае, той многа знае.
Вучы народ, вучыся і ў народа.

Прыказкі пра школу і настаўнікаў

Шануй настаўніка лепей як крамніка.
Новага добрага не дзічыся, а што не ведаеш - вучыся.
Добра таго вучыць, хто хоча ўсё знаць.