Прыказка пра сілу паперы (дакумента)

 

Гульня "Прыказкі пра слова"

Прыказкі пра слова і пляткарства

Гаварылі за вочы, гаварыце ў вочы.
Губа ні ў каго не замкнёна.
За запытанне не страціш ні абеду, ні снядання.
Добрае слаўцо лепш, чым піўцо.
Кінуў слаўком, як пярком.
За язык ніхто не цягне.
І гэта слова не мякіна.
Не ўсякаму слову вер.
Кайся, не кайся: выпусціў слоўца - не вернеш.
Не частуй мяне ні піўцом, ні вінцом, а прывітай мяне шчыранькім слаўцом.
Сказана - свята.
Сказанага слова ніхто за хвост не зловіць.

Прыказкі пра школу і вучобу 2

Усе веды з азбукі пачынаюцца.
Разумны ведамі не выхваляецца.
Хто болей знае, той болей пытае.
Хто ў другіх пытае, той і розум мае.
Без мукі не набыць навукі.
Благому грамацею і залатое пяро не дапаможа.
Веды не сярмяжка: насіць не цяжка.
Мпеней гавары - болей ведаць будзеш.
Не навучаны, дые прамучаны.
Не навучышся, пакуль не прамучышся.

Прыказкі пра слова і мову

Слова да слова - будзе мова.
Сказаў, як гваздом прыбіў.
Слова не пірог: не выкінеш за парог.
Слова яго - волава.
Слова міма не ляціць.
Слова даражэй за золата.
У розума тысяча вачэй.

Прыказкі пра прыказкі

Без прыказкі і з лаўкі не зваліцца.

На ўсё знойдзецца прыказка.

Прыказка як прывязка: і так добра, і так спатрэбіцца.

Рынуў прымаўкаю, як граззю ў вочы.

Сказаў казку з прыказкаю.

Умелая прыказка, як пры мяшку прывязка.

У прыказцы – праўда святая.

У прыказкі вялікія крылы.

Прыказкі пра мову і слова 3

Сабака брэша – вецер вее.
Са свайго языка спусціш- на чужым не зловіш.
Слова сказаў- сякераю адсек.
Слова як птушка: выпусціў- не зловіш.
Словы – гужы, за сэрца цягнуць.
Слоў на мяшок, а спраў на вяршок.
Скажаш бабцы- як усёй грамадцы.
Усяму пачатак – родная мова.
Хто забыў сваіх продкаў- сябе губляе, хто забыў сваю мову- усё згубіў.
Хто пытае, той не блудзіць.
Язык да Кіева давядзе.
Язык не сцяг, а дружыну водзіць.
Языком гару зверне , а на працы месца не знойдзе.
Языком у Вільні, а галавой за печчу.
Язык у разумнага ў галаве, у дурня- на зубах.
Якая птушка, такі і галасок.

Прыказкі пра слова і мову 2

Ласкавае слова лепш за мяккія пірагі.
Лепш крышку зрабіць, чым багата нагаварыць.
Лёгка сказаць, ды далёка дыбаць.
Мая зязюля, але не так кукуе.
Меней гавары- болей пачуеш.
Многа гаворана, ды мала сказана.
Мякка сцеле- мулка спаць.
На чужы рот гузіка не нашыеш.
Не бойся сварлівага, а бойся маўклівага.
Не той сябар, хто мёдам мажа, а той, хто праўду кажа.
Няма тае хусты, каб завязаць людзям вусны.
Парожняя бочка звініць .а поўная маўчыць.
Пляце праз дзявятае ў пятае.
Праўду сказаць – ворага нажываць.
Прымаўкі ды прыказкі- роднай мовы прывязкі.
Рана загоіцца, а злое слова- ніколі.
Расказалі пра вераб’я, а прыкажуць пра жураўля.

Прыказкі пра мову і слова

Бацькоўскае слова дарэмна не гаворыцца. 
Будзем мове вучыцца, пакуль смерць не лучыцца.
Гаварыў бы па-польску, ды язык конскі, гаварыў бы па- англійску, ды язык слізкі.
Гавораць-гамоняць, ды не ведаюць, дзе звоняць.
За доўгі язык не пахваляць.
Калі галава думае, язык адпачывае.
Калі ўлез у дугу, не кажы не магу.
Куляй патрапіш у аднаго, а трапным словам- у тысячу.